HASHIMOTO SUCKS

Hoe springerig, druk en lekker roerig de afgelopen jaren ook waren. Dit jaar ziet er nét even anders uit.

2020 heeft voor mij lichamelijk, een andere wending gekregen. Eentje die mijn hele wereld op mijn kop zou gaan zetten.

Mijn lijf heeft er namelijk voor gekozen, een directe halt te roepen op alles wat daarvoor zo ontzettend ‘normaal was.

Maar hee, of het zo direct was? En of het daarvoor zo ontzettend normaal was?

De alarmbellen gingen pas rinkelen op het moment dat ik nog geen 20 meter meer kon lopen. Niet uit moeheid, maar omdat ik het ene been niet meer voor de ander kon bewegen. Totale blokkade. Tel daar, uit het niets, spierspasmes bij op. Vooral in de nacht. Algehele malaise en van die fijne spontane koortsaanvallen, zonder echte koorts te hebben. Ik kwam hierdoor, in 3 maanden tijd, vier keer op de eerste hulp terecht. WTF was going on?

Niet alleen mijn immuunsysteem, maar ook mijn koppie maakte nu dus helemaal overuren. Getver. Wat heb ik, wat gebeurt er met mijn lijf?

In 2017 is de auto-immuun aandoening Hashimoto, gediagnosticeerd. Dat is een chronische schildklierontsteking. Mijn lijf ziet als het ware mijn schildklier als de vijand en valt deze dus met regelmaat aan. Hier ging ik redelijk goed op. Ik hoefde geen medicatie. Ik moet mijn overactieve immuunsysteem leren indammen. Ik deed mijn gezonde-leefstijl-ding. Soms voelde ik me top, soms iets minder, maar geldt dat niet voor iedereen weleens?

Wel was wel het afgelopen jaar mega in gewicht en omvang aangekomen, daar lag mijn focus op. Ik zag mijn lijf veranderen waar ik bij stond. Dat ging heel rapido. Niet tof.

Kwam dit dan allemaal door die kleine schildklier? Heb ik echt zo slecht naar mijn eigen lijf geluisterd? De endocrinoloog zei dat mijn waardes goed waren.

System down

De echte boosdoener was deze – de meest gevaarlijke – de gedachte: ”waarom overkomt mij dit?”

Deze gedachte heeft me flink te pakken gehad. Totale zelfmedelij. Angsten Bleh. Ik was de controle kwijt. Een dikke aantal weken lang.

Ik werk zelf o.a. als leefstijl & voedingscoach. Anderen helpen en altijd positief blijven is echt mijn ding. Mijn passie. Dit was totaal niet in de planning.

Practice what you preach

Oke, ik moest niet bij de pakken neer gaan zitten. Een ware mindset shift was er aan de gang. Want ik wist het zeker. Ik ben niet voor niets teruggefloten. OMG zeker niet.

Ik stond klaar voor de hele wereld, met (leefstijl) adviezen, groei en motivatie gesprekken. Maar voor mezelf was ik veel minder lief. Ik luisterde niet naar de verminderde energie en pijnen die deze auto immuun aandoening met zich mee bracht. Integendeel! Ik dacht niet zoveel.

Mijn kop moest dus uit het zand

Hoe diep en ver was ik al?

De film moest worden teruggedraaid. Daar had ik eíndelijk tijd voor. Ik lag tenslotte plat.

Ik voelde me opeens heel erg behoed. Daar was het zogenaamde lightbulb-moment. Rust is een goede raadgever.

Oke, en nu?

Ik moet dus leren accepteren, doseren en op de juiste manier reageren. Precies wat ik mijn cliënten ook altijd meegeef.

Herkennen. Luisteren!

Een nieuwe fase dus in mijn leven. Of eigenlijk, een heel nieuw leven.

Al 45 jaar ben ik een ontzettende FREE BIRD. Spontaan. Ijverig. Een échte doener. En nu … totaal het tegenovergestelde.

 Ik moet mezelf leren, kwetsbaar op te durven stellen.

Werken aan mijn eigen verbetering in leefstijl, positief zijn én blijven en er het beste van maken, ook voor mijn gezin.

Het lijf vertelt zo veel. De kunst is om te luisteren. Ik respecteer mijn lijf, als nooit tevoren. Ben veel dankbaarder richting de kleine dingen die ik nu wel kan (en daar komen er steeds meer bij) en ik geniet van het extreem veel samen zijn met mijn gezin.

Ik heb heel veel zin in de toekomst. Ik weet zeker dat ik hier nog sterker uit kom, dan dat ik altijd al dacht dat ik was!

Mijn healing journey start hier.

Ben jij bekend met Hashimoto? En hoe heb jij jouw draai hierin gevonden? Ik ben benieuwd!

Volg:
0
Delen:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *